Συνέντευξη με τον Γιάννη Κυρατσό

 

 

Συνέντευξη με τον Γιάννη Κυρατσό

Aπό την Μαρία Μιχαλάκη

Ο Γιάννης Κυρατσός είναι ένας από τους πιο δημιουργικούς και δραστήριους καλλιτέχνες της Θεσσαλονίκης, με δύο δισκογραφικές δουλειές στο μουσικό του βιογραφικό, συνεργασίες και εμφανίσεις, καθώς και μία συλλογή από σκέψεις και στίχους, που… δεν έγιναν τραγούδια. Εμείς τον βρήκαμε και τον ρωτήσαμε για όλα αυτά και για ακόμα περισσότερα…

 

 

  • Για να γνωριστούμε λιγάκι…Πες μας μερικά πράγματα για σένα!

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, μένω εδώ και εργάζομαι σε βιβλιοπωλείο, αν και έχω σπουδάσει φυσική αγωγή. Είμαι αυτοδίδακτος μουσικός και μέχρι τώρα έχω εκδώσει δύο προσωπικούς δίσκους και σύντομα βγαίνει ο τρίτος με το συγκρότημα Polkar, του οποίου είμαι μέλος.

 

  • Πως ξεκίνησε η μουσική σου πορεία; Πόσα χρόνια ασχολείσαι με την μουσική και τι σε ώθησε να ξεκινήσεις;

Ξεκίνησα να παίζω κιθάρα βλέποντας ένα σχολικό συγκρότημα να παίζει κάπου στα 1995 στον πεζόδρομο της Ικτίνου. Είπα “αυτό θα το κάνω κι εγώ”. Στο μεταξύ, μεγάλη μου επιρροή υπήρξε ένας από τους αγαπημένους μου Έλληνες τραγουδοποιούς, ο Νίκος Πορτοκάλογλου. Προσφάτως του είπα “εξαιτίας σου έμαθα κιθάρα και ασχολήθηκα με τη μουσική”. Χαμογέλασε…

 

  • Πώς θα χαρακτήριζες την μουσική σου;

Η μουσική μου είναι ροκ με Βρετανικές καταβολές. Μου αρέσει ιδιαίτερα η Βρετανική μουσική, καθώς και η Αμερικάνικη. Βέβαια, χρησιμοποιώ ελληνικό στίχο, προς το παρόν τουλάχιστον, αλλά σίγουρα τα τραγούδια μου δε θυμίζουν πολύ ελληνικό ροκ.

 

  • Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές και ποια η έμπνευσή σου;

Μου αρέσουν μπάντες όπως U2, Coldplay, Doves και φυσικά καλλιτέχνες όπως David Bowie, Jeff Buckley και άπειροι άλλοι…

 

  • Έχεις κυκλοφορήσει 2 δισκογραφικές δουλείες σου, την πρώτη το 2009 και την δεύτερη το 2012. Μίλησε μας για τους δίσκους αυτούς.

Από το 2000 περίπου είχα γράψει τα πρώτα μου τραγούδια και κάπου στο 2007 αποφάσισα να μπω στο στούντιο και να ηχογραφήσω μια πιο ολοκληρωμένη δουλειά. Κυκλοφόρησε το 2009 από την εταιρεία Polytropon του Γιώργου Καζαντζή με τίτλο “Ο κόσμος είναι μικρός”. Είχε προηγηθεί η συμμετοχή μου στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 2008. Το 2012 και μετά από ενάμιση περίπου χρόνο δουλειάς με τον παραγωγό Dani Joss, και με τη συμμετοχή 20 περίπου μουσικών, κυκλοφόρησα το “Κλείνω τα μάτια να δω”, ένα πιο ώριμο μουσικά και στιχουργικά άλμπουμ από το πρώτο.

 

  • Εσύ όταν κλείνεις τα μάτια, τι βλέπεις;

Όταν κλείνουμε τα μάτια πιστεύω ότι βλέπουμε ανεπηρέαστοι με την καρδιά και την ψυχή. Και σίγουρα πιο συναισθηματικά. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με μένα…

 

  • Τον Μάιο του 2012 και τον Απρίλιο του 2013 συμμετείχες στην παράσταση “Alexander the Great. Rock Opera”. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;

Η παράσταση αυτή ήταν για μένα μια ευκαιρία να δουλέψω με μια μεγάλη ομάδα ταλαντούχων ανθρώπων και να ζήσω κάτι πολύ όμορφο και πρωτόγνωρο. Δεν είμαι ηθοποιός, αλλά με την κατάλληλη καθοδήγηση από το σκηνοθέτη Κώστα Αθυρίδη πιστεύω ότι ανταπεξήλθα στο ρόλο μου.

 

  • Φέτος το Μάρτιο κυκλοφόρησε το πρώτο σου βιβλίο με τίτλο “Ήχος βραδινής βόλτας” από τις εκδόσεις “Σαιξπηρικόν”, μια συλλογή από ποιήματα και σκέψεις. Τί σε οδήγησε στο να εκφραστείς με αυτόν τον τρόπο και τελικά να εκδόσεις το βιβλίο;

Πάντα αγαπούσα το γράψιμο και στα τραγούδια μου γράφω εγώ τους στίχους. Αυτό το βιβλίο είναι κάποια κείμενα μου, που δεν κατάφεραν ποτέ να γίνουν στίχοι. Σκέφτηκα, λοιπόν, να τα εκδώσω μετά από αρκετά χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι ο “Ήχος Βραδινής Βόλτας” (η πρώτη ενότητα) έχει γραφτεί αρκετά παλιά για μια κοπέλα.

 

  • Τα θέματα για τα οποία γράφεις είναι ο έρωτας και οι άνθρωποι. Πιστεύεις ότι αυτά τα δύο είναι η κινητήριος δύναμη σου;

Σίγουρα είναι μια κινητήριος δύναμη. Και αποτελούν και τροφή για την τέχνη, από τα αρχαία χρόνια. Ο έρωτας για μένα είναι το στοιχείο που μας κάνει να σηκωνόμαστε ύστερα από κάθε πτώση.

 

  • “Οι άνθρωποι γεννιούνται, μεγαλώνουν και πεθαίνουν μέσα και έξω από το σκάφανδρο αυτό. Οι τολμηροί και οι ερωτευμένοι βγαίνουν.” Οι λέξεις αυτές μου έμειναν… Τί είναι το σκάφανδρο για σένα; Και πώς μπορεί η τόλμη και ο έρωτας να μας ελευθερώσει;

Ο έρωτας είναι η ανάγκη μας για δημιουργία και καταστροφή. Πρέπει να είναι κανείς πολύ ανθεκτικός για να καταφέρει να βγει αλώβητος από αυτή την “κακουχία” (κάτι που λέω σε ένα άλλο κείμενο του βιβλίου). Το “σκάφανδρο” είναι όλοι οι κανόνες που βάζουμε οι άνθρωποι (συνειδητά ή ασυνείδητα) στις σχέσεις μας και γενικότερα στη ζωή μας. Η σύγκρουση της λογικής με το συναίσθημα είναι ένα σκληρός πόλεμος. Θαυμάζω τους ανθρώπους που καταφέρνουν να μην τους ξεπερνάει ο έρωτας, αλλά να πορεύονται μαζί του δίπλα δίπλα. Αυτό εννοώ λέγοντας “τόλμη”. Είναι δύσκολο “σπορ” ο έρωτας. Ας μην ξεχνάμε ότι η μεγάλη ερωτική απογοήτευση προϋποθέτει και ανεξέλεγκτο έρωτα.

 

  • Πιστεύεις πως υπάρχει χώρος και ευκαιρίες για νέους καλλιτέχνες στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Θεσσαλονίκη;

Η αλήθεια είναι ότι σήμερα τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Ειδικά μετά το 2010  για εμάς τους μουσικούς είναι κατόρθωμα να μπορέσουμε να παρουσιάσουμε τη δουλειά μας στο κοινό. Οι χώροι λίγοι, τα οικονομικά στενά και ο κόσμος έχει δυσπιστία σε καινούρια ακούσματα, καθώς επιζητεί τη διασκέδαση, να ξεσκάσει από τα προβλήματα του. Εάν η μουσική κάποιου καλλιτέχνη δεν εξυπηρετεί αποκλειστικά το σκοπό της διασκέδασης, θα δυσκολευτεί να βρει ακροατήριο. Παρόλα αυτά, συνεχίζουμε να κάνουμε αυτό που μας αρέσει με κάθε θυσία.

 

  • Πόσο εύκολη είναι, για έναν νέο μουσικό, η προώθηση της δουλειάς του;

Το internet μας προσφέρει μια ευκολία μέσω των social media, αλλά η πληροφορία πλέον τρέχει τόσο γρήγορα και αυτά που παρουσιάζονται είναι τόσα πολλά που χρειάζεται προσπάθεια για να ξεχωρίσει κάτι.

 

  • Τελικά μπορεί κάποιος καλλιτέχνης να βιοποριστεί από την μουσική του;

Εξαρτάται. Εάν επιλέξει να δουλεύει σε νυχτερινά μαγαζιά, ίσως να μπορέσει. Αλλά δεν επιλέγουμε όλοι αυτό το δρόμο. Προσωπικά, επειδή δεν ανήκω και στο λαϊκό ρεπερτόριο, έχω μια πρωινή δουλειά από την οποία βιοπορίζομαι και κάνω επιλεγμένες εμφανίσεις, ώστε να κοινοποιώ κυρίως τη δουλειά μου. Πάντως, ακόμα και πολύ γνωστοί καλλιτέχνες, άργησαν πολλά χρόνια να καταφέρουν να βιοπορίζονται από τη μουσική.

 

  • Με ποιους συναδέλφους σου θα ήθελες να συνεργαστείς στο μέλλον;

Αυτή τη στιγμή συνεργάζομαι με μια εξαιρετική τραγουδίστρια, τη Ραχήλ Τσελεπίδου, η οποία υπήρξε και μέλος των Emigre. Προς το παρόν, εξαργυρώνουμε την πολύ καλή καλλιτεχνική χημεία που έχουμε. Στο μέλλον, θα ήθελα να συνεργαστώ με καλλιτέχνες του χώρου μου και της γενιάς μου.

 

  • Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Σε λίγο καιρό βγαίνει ο δίσκος των Polkar, όπου και συμμετέχω, και από τη νέα χρονιά σκέφτομαι να αρχίσω να δουλεύω σε καινούρια τραγούδια. Στο μεταξύ, συνεχίζω τις ζωντανές εμφανίσεις με τη Ραχήλ.

Ακολουθήστε τον Γιάννη Κυρατσό στο FaceBook 

https://www.facebook.com/pages/Giannis-Kyratsos/134495384601?fref=ts https://www.facebook.com/pages/Polkar/191224611063513?fref=ts

Μαρία Μιχαλάκη για το Anadrasisradio.net

Leave a Reply